Drodzy strumieniowicze!

Wkraczamy w liturgiczny czas Adwentu, oczekiwania na nadejście Pana. Słowo adwent pochodzi od łacińskiego „adventus”, oznaczającego przyjście lub przybycie.

W starożytności słowo to nawiązywało do oczekiwania sług na powrót pana z długiej podróży. Słudzy nie wiedzieli dokładnie, kiedy ich pan wróci, dlatego musieli pozostawać w stałej gotowości przez cały czas jego nieobecności. Do tego właśnie wzywa nas Kościół w tym okresie: do pozostawania w czujnej gotowości na przyjście Pana.

W Ewangelii dosyć często słyszymy zachęty Chrystusa do czuwania i modlitwy, do pełnego czujności oczekiwania na nadejście Pana. I bynajmniej nie  jest to czas obojętnej bezczynności, wręcz przeciwnie to czas aktywnego przygotowania, czego symbolem jest nieustannie podtrzymywane światło, radosne zabieganie by wszystko było w jak najlepszym porządku, widoczne dla oczu powracającego Pana. Jezus dał wyraz temu m.in. w przypowieści o pannach roztropnych i nieroztropnych. Nietrudno się domyślić, że chodzi przede wszystkim o przygotowanie swojej duszy do spotkania ze Zbawicielem, właśnie o ufną modlitwę, otwarte serce na przyjęcie Go i zjednoczenie z Nim. Marana tha – przyjdź Panie Jezu!

Myślę, że fakt, iż w wielu ośrodkach Strumieni Życia albo trwają albo rozpoczynają się czy są planowane rekolekcje, a także podejmowane są posty i modlitwa o dobre owoce tych rekolekcji pokazuje, że staramy się rzeczywiście jak najlepiej przygotować na spotkanie Pana. Trwajmy w tym świętym zabieganiu, podtrzymujmy nieustannie światło i otwarte serca wyglądając nadchodzącego Zbawiciela.

Życzę sobie i Wam by ten święty czas adwentu był dla nas wszystkich czasem prawdziwego nawrócenia, zjednoczenia z Chrystusem i wielkiej, szczerej radości z przebywania z Nim w dniu świętowania Uroczystości Bożego Narodzenia.

ks. Robert Sasak scj